Nokre av kommentarane eg har fått har vore såpass interessante at eg har valt å svare på dei i eigen post:
‘Muldvarp’ – savnar døme på korleis prediksjonsmarknadar og internett kan hindre feilkjelder ved deliberasjon. Dette tok eg ikkje med i bloggen, fordi teksten allerie var blitt ganske lang. Eg synes allikevel det var eit godt poeng, så eg har bestemt meg for å gje nokre korte døme på det her:
Mange av feilkjeldene oppstår ifølge Sunstein på grunn av psykologiske og sosiale mekanismar. Ved å bruke internett som forum kan det argumenterast for at ein vil oppnå ei viss anononymisering, slik at folk vil føle seg friare til å delta i deliberative diskusjonar. Prediksjonsmarknadar kan vere med å løyse problem med gruppesamansetningar ved å ha ein stor mengde menneske som deltek i gruppa er det større sjanse for at har samla den nødvendige kompetansen i gruppa. Vidare kan ein, gjennom belønningar som i Hollywood Stock Exchange, gjere det meir attraktivt å bidra til aggregeringa av informasjon.
‘Jade’ – lurer på om dei same feilkjeldene ved deliberasjon vil dukke opp i ei gruppe av ekspertar, eller om dei då vil falle bort. Dersom dette er sannsynleg, så set det spørsmålsteikn med heile argumentasjonen til Sunstein og, vidare, drøftinga mi.
Utgangspunktet for Sunstein sine argument ligg bl.a i grunnleggjande psykologisk teori. Ein kan argumentere for at ekspertar på eit område vil ha større sjanse for å uttale seg om dette emnet, fordi dei føler seg tryggare på eigen kunnskap. Men, også grupper av ekspertar vil nok ha medlem som er meir og mindre ansette og respekterte enn andre, samt medlem som er meir og mindre sjølvsikre og villige til å uttale seg. Ein kan vere ein ekspert på eit felt i forhold til gjennomsnittlege folk, men føle seg uviten i forhold til autoritetar på feltet og i gruppa. Når det kjem til vurderingsspørsmål, spesielt etiske og moralske, så kan det vanskeleg seiast å finnast ‘ekspertar’, igjen vil det stå om kor vidt ein føler at ein har noko å bidra med. Ein kan såleis argumentere for at hverken skjulte profilar eller kaskadar vil ha særleg mindre sjanse for å førekomme innanfor ekspertgrupper. Det er heller ingen grunn til å tru at sjansane for polarisering og forsterking av feil blir mindre. Dersom medlemma i ei gruppe definerar seg som ekspertar og ser på kvarandre som ekspertar kan det argumenterast for at det vil oppstå endå breiare einigheit rundt emne, fordi ein får bekrefta at andre ‘ekspertar’ har liknande syn som ein sjølv.
‘tangstad’ – påpeikar at etiske spørsmål ikkje har fasitsvar, og at ein såleis ikkje vil kome fram til det ‘rette’ uansett. Som eg har svart på bloggen hennar, så vil det fortsatt vere uheldig dersom effektar som polarisering, skjulte profilar (haldningar og synspunkt som ikkje blir delte i dette tilfellet) og kaskadar inntreff, fordi beslutningar som blir tekne då ikkje vil vere rasjonelle, men resultat av sosiale mekanismar. Kravet om rasjonalitet må seiast å vere eit gjennomgåande ideal for moderne beslutningstaking.
Kjelde:
Sunstein, Cass (2006): Infotopia. Oxford: University Press
